مرد: شما خونواده تون را رها کردید.دوستاتون رو.از هستی خودتون یه مضحکه ی درست و حسابی ساختید.یه شوخی.یعنی زندگی شما هیچ معنایی نداره؟
مارشال: ای بابا،این همه زندگی کردم،نکردم؟زندگی یه مشت اپیزودهای کوتاه کوتاهه.روشن می شی، بعد خاموش می شی.به یه اشاره.که یادم میندازه، خاموشم.
نمایشنامه ی 7 طبقه-موریس پنیچ
